Detay Kıbrıs Gazetesi Bugün
  • BIST 83.067
  • Altın 146,538
  • Dolar 3,7912
  • Euro 4,0490
  • Lefkoşa 3 °C
  • Mağusa 3 °C
  • Girne 3 °C
  • Güzelyurt 3 °C
  • İskele 3 °C
  • İstanbul 4 °C
  • Ankara -3 °C

Gözümü Kapadım, Gittim Ben...

Hare ERGEN

Arabada gidiyorum, yine o çok sevdiğim yolculukların birindeyim.

Ulaşacağım noktada bilinmezlik, geçtiğim yollarda sarı tarlalar, hayatın ortasına gelmiş hepsi de... Tarlalarda traktörler kol geziyor...Benim ise kafam nerde?

Üzgünüm. Ne için? Bende bilmiyorum. Belki de biliyorum. Fakat itiraf edecek gücüm yok. Bazen kaçarım olanlardan, sanki fazla yemek yemişim gibi olurum ve midem kapanır...Günlerce olmasa bile üç veya dört gün birşey yiyemem...Konuşamam...Sanki dilsiz gibi olurum ve sadece izlerim...Etrafımdaki sevenlerim bana ne olduğunu merak eder ve konuşmak isterler, gözlerim süzgün bir şekilde onlara bakar ve iyi değilim derim. Bir hafta sonra ise tamamen düzelir, kendimi hep benzettiğim anka kuşu misali geçmişimden daha parlak, daha güzel ve güçlü bir şekilde doğar, şöyle bir silkinir ve kalkarım... 

Bugün benim son günüm olsa, en çok ne için üzülürdüm?

Söyleyemediklerim için... Kahretsin...Bu allahın cezası insanoğlunun gururunu da, inadını da... Gözümü kapadım, gittim ben, öldüm ben.  Ne kaldı geriye?

En çok yakınlarıma, onları ne kadar çok sevdiğimi söyleyemeden ölmekten korkarım...

Hayat erteleme güdüsüyle yaşanıyor bir çoğumuz tarafından... Ve belki de ne hissettiğimizi hiç söyleyemeden, ölümün soğuk yüzüyle tanışırız. Eskiden sorsanız bana; en çok çocuklarıma doyamadan ölmekten üzülürüm derdim soranlara...

Bazen o kadar çok hırpalanır ve acı çekersiniz ki, geçmişte neye üzüldüğünüzün de pek bir kıymeti, önemi kalmaz artık...

Düşünüyorum da, birgün ölürsem umurum  olmaz, herkesin benim için ne söyleyeceğinden veya ne düşüneceğinden...

Benim hayatımdı. Bana ait olan. Cesurca yaşadım, inandığım her ne varsa... Gidiyorum yollarda, kafamda yığınla düşünceyle...

“Görüşmek üzere” son sözüm...

Veda etmeyi sevmem, tarzım değil, ağlamak hele de gözyaşları hiç değil...

Gözümü kapadım, öldüm ben, gittim ben.

Bir yerlere kaçmaktansa, yaşarken keşke onları ne kadar çok sevdiğimi söyleyebilseydim...Yine de birşey değişmezdi biliyorum...

Bilmediğim ise ölümün hep yanıbaşımda olduğu... Meğer sadece bir nefes uzaklığındaymış bana, da haberim yokmuş.

İstediğin kadar açma telefonu, çaldığı zaman. Bakma geriye, görmesinler ağladığını, bilmesinler onları ne kadar çok sevdiğini...

Birisi sana sarıldığı zaman sakın sen sarılma, kucaklama onu. Sen zaten yaşarken ölüsün. Farkında değilsin, sorun burada işte...

  • Yorumlar 0
  • Facebook Yorumları 0
    UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
    Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
    Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2014 Detay Kıbrıs | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : +90 392 444 79 79 Faks : +90 392 227351