Bir Yanda Sevinç, Bir Yanda Hüzün!

Yargı kararı verdi. Burhan Kalın ve Tekin Erdoğan serbest bırakıldı. Bu karar herkesin istediği nihai karardır. Fakat adalet yerini buldu mu? Yorum sizlerin.

Evet! insanların yıllarını verdikleri ekmek teknelerine, yıkım kararı verildi. 2 ay içerisinde buralar kaldırılmış olacak, belki de her şey unutulacak. İki aydır içeride olan ve çaresizce güzel haberi bekleyen aileler için asıl “YIKIM” bu karar oldu.

Dipkarpaz, her tarafı yatırıma ve gelişime kapalı olmakla birlikte; özel çevre koruma alanı, sit alanı, eski eserler tarafından koruma altında olan bir bölge. Ayrıca, son olarak natura 2000 ağına girmiş fakat kimsenin bundan nasibini almadığı, sadece cezai uygulamalarda dilene doladığı bir ağ olduğu gerçeği de ortadadır.

Davası sonuçlanan ve mahkemelik olan diğer tesis sahipleri, çaresizce olacakları beklemekte. Doğrusu,bu kadar ağır cezayı ve üstüne yıkım kararını kimse beklemiyordu.  İnsanların bir tarafı “EVET” adalet yerini buldu derken, diğer tarafı adalet bunun “NERESİNDE”demekten, kendini alı koyamıyor.

Kimse merak etmesin, Dipkarpaz da gündem bundan ibaret. Ne yazık ki kimsenin umurunda değil; yıllardır bu insanları kullanıp şu an koltuk kavgasında olan ve yüzünü dahi bu taraf dönmeyen yöneticiler. Ne yazık kikimsenin umurunda değil;“sen yap kardeşim, oyunu verdiğin sürece ben arkandayım” deyip,şu an da koltuğuna kavuşup arkasına bile bakmayanlar.

Benim üzüldüğüm konu bu aslında.Bizi bu hallere düşürenler, şu an şahsi menfaatleri için savaş verirken, bizler yine Dipkarpaz halkı olarak yüz yüzeyiz ve hak edip etmedikleri tartışılan, bazı kesimlerle omuz omuzayız.

Umarım, bu durumda sen “SARI” ben “YEŞİL” diğeri “KIRMIZI”kavgasına girmekten çok, birlikte hareket etme gücünü kaybetmeden bu sahte düzene karşı gelmeyi beceririz.

Biz biriz ve birlikte hareket etmeliyiz...

GÜNEŞİN DOĞDUĞU YERDEN, HERKESE SELAM OLSUN.