Kaldığımız yerden devam Bugün 2016’nın ilk Pazartesi günü.

Hava soğuk. Memlekete kar yağmış. Her yer beyaza bürünmüş. 6 derecede uğruladık 2015’i Ne kar, ne yağmur,ne de fırtına durduramadı bizi. Bütün olumsuzlukları ile birlikte paketledik gönderdik 2015’i. Yani öyle umuyordum. Sonra baktım ki 2015’den devretmişiz hesabı 2016’ya. Yine de yaktık mangalları. Anasını satayım diyerek. Dumanlar sardı bütün adayı. Kadehleri doldurup doldurup yine boşalttık. Şişelerin dibine daldık. Sonra memleketi kurtarmaya yeltendik. Birer, ikişer klavyelerin başına geçtik. Muharebe kazanmış generaller gibi dokunduk tuşlara. Dokundukca döktük taşlarımızı. Sayfalar sığmadı yine yazdıklarımızı. Entel, dantel demedik. Bir uçtan girdik obir uçtan çıktık. Sonuç aynı. Sıfır sıfır elde var yine sıfır. Bildiğiniz üzere değişen birşey yok buralarda. Memleketi yine bok götürüyor. Ekonomi yine bağımlı. Ve gereklerini hala yerine getiremiyoruz. Sağlık yine sıkıntılı. Eğitim yine sorunlu. Turizmi bütünü ile kumara bağladık. Yollar yine tehlike saçıyor. Partizanlık yine almış başını gidiyor. Siyaset yitmiş, gitmiş. Ama Londra’da turizm atağına geçmişiz. Gitti binlerce pound birilerinin cebine. Hayatı onlara güzel eylemişiz. Bu yıl turizmde patlama yaşayacakmışız. Nutukların, temennilerin biri bin para. Hiç sormayın. Bir heycan, bir heycan. Uğurluyoruz eski yılı. Yeni yıla umut taşıyoruz. Otomobiller kuyruk oluşturmuş yollarda. Buz gibi havada Tahir usta sulu çemberin tıkanan borularını açmaya çalışıyor. Cemal asılmış yine süpürgeye. Ha bire sallıyor, kaldırımın kenarında. Lüks oteller yine dolup taşmış. Binler ödenmiş bir tek geceye. Kumar tavan yapmış, en pahalı viskilerin eşliğinde. Memlekete yıldız yağmış. Uçak seferleri aksamış. Yollar buzlanma yapmış. Kayıp gitmiş 12 ay yine ellermizden usul usul. Umutları devrederek. Alay edercesine bizlerle.