Proje tamam, Sorunlar devam!

Dipkarpaz halkının, yıllardır geçim kaynağını tarım işgücü ile sağladığını hemen herkes bilir. Bu geçim derdine en büyük darbeyi, şüphesiz bölge de yaban hayat sürdüren eşekler vurmaktadır. Bu büyük sorun için, geçen yıl mükemmel bir adım atılarak bariyer yapımı projesi; Türkiye Cumhuriyeti Yardım Heyeti katkıları ile Dipkarpaz Belediyesi üzerinden 1000,000 TL ile Dipkarpaz halkına kazandırıldı. Yatırım çok güzel, proje süresi ve tamamlanması hemen hemen eksiksiz. Fakat tüm bu mükemmelliklere rağmen, hava da kalan ve sonuçlanmayan bir durum söz konusu. Bu projenin devamı olarak, kapalı alan içerisinde bulunan merkeplerin içeri alınması ve koruma alanın da tutulması gerekmektedir. Ancak bu şekilde, yapılan yatırımın sonucuna ulaşılacaktır. Proje bitimin de alakası olan, olmayan kim varsa bu ciddi yatırımı ve bu soruna çözüm bulacak alana eşeklerin alınmasını üstlendi. Ne yazık ki sadece laf ! Biten sadece bariyerlerin yapımı oldu. Tek bir eşek dahi içeri alınmadı, almaya da hiç kimsenin niyeti yok… Bu kadar ciddi meblağlar verilip yapılan proje, sadece hava da kaldı… Sormak lazım tüm yetkililere; Sadece rand sağlamak için boş boş konuşmak mıdır çözüm yolu? Yoksa benden bu kadar deyip bir kenarı çekilmek midir tek çareniz? Bilinmesi gereken koca bir gerçek var ki; Dipkarpaz halkı bu ciddi yatırıma rağmen, tekrar tekrar mağdurdur. Bu durum bazılarını pek ilgilendirmezbiliyoruz ama her defasında konuşmaya, yazmaya devam edeceğiz… Yaklaşık 105 bin dönümlük alana sahip Dipkarpazda halkın kullanımında olan arazilerin çoğunda, tarımcılık ve hayvancılık yapılıyor. Bu kadar ciddi bir iş ve geçim kaynağı sağlayan insanların mağduriyeti hiç mi umurunuz da değil, bu kadar mı bencilsiniz? Her yıl insanlar ektikleri bu tarlalar da nöbetler tutmakta, parsel parsel eşek kovalamakta. Yazık günah değil mi bu insanlara? Yapılacak olan çok nettir. Kapatılan bu alana, kontrollü ve programlı bir şekilde köy içerisinde kadar gelmiş eşekler alınmalı ve yıllardır sadece milli park diye anılan, fakat hiçbir gösterisi olmayan o ciddi yapıt oluşturulmalıdır. Bu şekilde dışarı da kalan eşeklerin, susuzluktan ve açlıktan ölmesi de engellenebilir. Ancak böyle bir düzen içerisin de istenilen kalite ve ziyaretçi sayısına ulaşabiliriz. Bu durum hem tarım ile geçimini sağlayan, hem de turizm yapan köylüyü kurtaracak seviyeye gelebilir. Umarım sadece laf değil, icraat yapacak bilinç de olan yöneticiler bu mağduriyeti gidermek için gerekli adımları atar. Güneşin Doğduğu Yerden, Herkese Selam Olsun…