Anılar...

En iyi anınız hangisi hiç bir an düşündünüz mü...
İnsan hayatının bir parçası anılar...
Hem acı hem de tatlı olarak son nefesimize kadar bizlerle oluyor...
Ama en önemlisi en özel anlardır herhalde...
İlk aşk, ilk ödül, bir bebeğin yürümesi ya da sevilen bir aile ferdinin kaybı..
Aslında insanoğlu işte öyle bir varlık..
Bir anda birden fazla aynı duyguyu yaşayabiliyor...
İşte bu anlarda mutlaka bir ya da birkaç dostu olması insanın ve devreye girmesi gerek..
Gerçek dostlar, gerçek arkadaşlar ya da uğruna bir ömür verilecek dostlar..
Tüm bu anılarda yani hem iyi hem de kötü anlarda değil midir gerçek arkadaş ya da kötü gün dostu...
Bir sevinci paylaştığı ya da bir hüzünlü anda başını omzuna koyduğu..
Şöyle bir bakıyorum da acaba kaç tane böyle insan profiline rastlıyoruz bugün..
Yok denecek kadar azdır böyle insanlara rastlamak bugün..
Eğer şanlıysanız bu sayı biraz artar...
Eğer bu tür insanlar varsa hayatımızda ve çevremizde onlara sahip çıkın, değer ya da değerlerini bilin derim...
*
Şöyle bir an yaşadım ve sizle paylaşmak istiyorum..
Çok sevdiğim bir arkadaşla mekandayız ve oturuyoruz. Sıradan bir Pazar günü yaşıyoruz anlayacağız. orada bulunma amacımız belli. Ortak bir arkadaşımızı bekliyoruz. Beklerken kahve içiyor ve kart oyunlarından birini oynuyoruz.  Heyecanlıyız çünkü kendisinin bir bebeği oldu ve onu göreceğiz...
Sanırım trafikten olsa gerek biraz geç de olsa buluştuk.. Ama en güzel an ne idi biliyor musunuz... Bizi tanımayan o güzel bebeğin ya da tanrının bir hediyesi olan bebeğin ilk kez gördüğü kişilere sıcacık bir gülüş atması.. Düşünün ki ilk buluşmada daha önce hiç görmediği 2 kişi... Atılan gülücük bir ömüre bedel..