Beyaz İnek Metodu

Eskimişleri sevmem ama “eskileri” severim. Hele hele eski gazete ve dergileri okumaya bayılırım. Geçmişi bilmeden geleceğe temel atılamaz diyenler, ne kadar da haklıdır bir bilseniz. Yıl 1962… Tam 53 yıl önce… Günlerden 25 Mart… Zamanın rakip gazetelerinden, NACAK ve CUMHURİYET gazeteleri arasındaki çatışma tüm şiddeti ile sürmektedir. Bu günün gecesinde Kıbrıs’ta önemli bir olay yaşanır. O gece, bilinmeyen kişiler, Kıbrıs Türkleri için tarihi ve kutsal değeri çok büyük olan Bayraktar ve Ömerli Camileri bombalanır. Camiler önemli hasar görür. Ada halkı ayağa kalkar. Olay Cumhuriyet Gazetesi’nde dört sütun başlıkta yayınlanır: “ Bayraktar ve Ömerli Camilerine yapılan tecavüz neticesi Bayraktar’ın kabri tahrip edildi. Minarede önemli hasar oldu. Menfur tecavüzü şiddetle tel’ in ederiz.” Başlıkları altında verilen yorum haberde şöyle demektedir: “… İki cemaat arasındaki münasebetlerin inkişafını özleyen bir gazete olarak toplumlararası münasebetlere bir suikast teşkil eden bu tecavüzleri yaratan zihniyeti şiddetle tel ‘in ederiz.” Bu bombalama olayı 2 Nisan 1962 tarihli 86’ncı sayısında yine manşettedir. Haber “Bomba olayının tahkikat komisyonu görevine başladı” başlığını taşır. Gazetenin ayni sayısının birinci sayfasında, etekte, konu ile ilgili “Beyaz İnek Metodu” başlığını taşıyan bir fıkra vardır: “… Vaktiyle Hindistan’da, Hindu’larla Müslüman’ları birbirine düşürmek isteyen tahrikçiler bazı dini inançları istismar yoluyla emellerine muvaffak olurlardı. Hindularca çok mukaddes sayılan ve bu yüzden de kılına bile dokunulmayan bir BEYAZ İNEK bulup keserler ve Hindu mahallesine atarlardı. Bu işin Müslümanlar tarafından yapıldığı zehabına kapılan Hindu’lar galeyana gelip Müslümanlara salar, bundan sonra kan gövdeyi götürürdü. Bayraktar, Ömerli’ye ve daha sonra da Akasyon’a olaylarını görünce, iki cemaatin arasını bozmak isteyen vicdansızların BEYAZ İNEK metodundan mülhem bir usule başvurduklarını anlıyoruz. Tahrikçiler bize kâbuslu bir hafta geçirttiler. Lakin yine de istedikleri olmadı. Çünkü Kıbrıs, o vakitlerin gözü kapalı Hindistan’ı, ne de Türk ve Rum toplulukları öylesine kör bir taassubun esiridirler…” Cumhuriyet Gazetesi’nin son sayısı 23 Nisan 1962 tarihini taşımaktadır. 89 sayı yayınlanmıştır. Bu son sayıda da bombalama olayı ele alınmakta, bu konuda bilgisi olan vatandaşların “olayı tahkik için kurulan komisyona bilgi vermeleri teşvik” edilmektedir. Ayni gece, gazetenin sahipleri Av. Ayhan M. Hikmet ve Ahmet M. Gürkan öldürüldüler ( Cemalettin Ünlü, Kıbrıs’ta Basın Olayı 1878-1981, Basın-Yayın Genel Müdürlüğü ). Neden öldürüldüler? Halktan, bilgisi olanları komisyona bilgi vermeye teşvik ettikleri için mi? Casus oldukları için mi? Halkı galeyana getirmek için mi? Bilinmez… Orgeneral Sabri Yirmibeşoğlu yıllar sonra söylediklerini o zaman söylese idi öldürülürler miydi? Kim bilir? Ne demişti? : "Gazeteci bana 'Bu olay neden yapıldı?' diye sorunca ona akademik düzeyde konuştum. Şunun için yapılır dedim; 'eğer bir yerde halkın galeyana gelmesini, bir mukavemet göstermesini arzu ederseniz, sizin saygın değerlerinize düşmanın, karşı tarafın bir şey yaptığını, küçültücü hareket yaptığını gösterirseniz, halkı galeyana getirirsiniz. Özel Harpte bir kural vardır: Halkın mukavemetini artırmak için düşman yapmış gibi bazı değerlere sabotaj yapılır. Bir cami yakılır. Kıbrıs'ta cami yaktık biz. Cami yakılır mesela..." (http://www.ntv.com.tr/arsiv/id/25134023/ ). Keşke, Yirmibeşoğlu bu sözleri, ağzından 2010 yılında değil de, 1962 yılında kaçırsaydı. Umarım gelecekte biri ağzından atar da tetiği kimlerin çektiği de öğrenilir. ÇIKARILACAK DERS: Bu toplumun bir kez daha BEYAZ İNEKLERE ihtiyacı yok!