Ahmet

İnşaatlarda amelelik yapıyor Ahmet, aldığı yevmiye 30-40 TL. Henüz yirmili yaşlarının ortasında. Gördüklerini, yaşadıklarını üst üste koysan kim bilir kaç yirmi yılın cefasını sığdırmıştır hayatının baharına... Herhangi bir ustalığı yok, vasıfsız işçi... Ne söylenirse onu yapıyor. Malzeme taşıyor, kürek vuruyor, temizlik yapıyor... Bazen anlamıyor söyleneni, Türkçesi pek yok. İki yılda öğrendiği kadar işte. Çat pat, olduğu kadar... Gavur diyorlar ona... Gavur aşağı, gavur yukarı... Gavur, Türkçede Müslüman olmayan kişileri belirtmek için kullanılan bir sıfat oysa. Keşke anlamıyor olsa söyleneni diyeceğim ama hor görüldüğünü anlamak için Türkçe bilmek gerekmiyor illa. Cebinde kaçak sigaraların Parliament’i Prestige. Mola verdiği yok yanlış anlaşılmasın; çalışırken tüttürüyor sigarasını. Hani efkârdan içmek denir ya; küllükle münasebetin olmaz pek. İşte öyle hızlı hızlı içip tüketiyor sigarasını, keyfinde değil olayın. O haliyle ikram etmekten de çekinmiyor bir dal. Elindekini paylaşacak kadar da cömert. Dilinde bir türkü, yanık yanık mırıldanıyor kendince. Ama sesini çok yükseltmeden, ürkek, acıklı, hüzünlü… Anlamak için Arapça bilmek gerekmiyor illa. Bazen uzaklara dalıyor, gözleri dumanlı... Çalışırken güneşin batışını izliyor bir yandan. Umudu yok geleceğe dair. Artık tek derdi yaşam mücadelesi. Çok olmuş hayallerinden vazgeçeli. Paydosa doğru cebinden boş bir çuval çıkartıyor Ahmet. İzin istiyor sıkıla büküle, çat pat Türkçesi ile. İnşaattan artan tahta parçalarını topluyor sessizce. Geceleyin bir nebze olsun ısınabilme derdinde. Yükleniyor omzuna çuvalını, usul usul yollanıyor gecekondusuna. Başı eğik, kanadı kırık... *** Türkiye’de en az 300 bin Suriyeli işçi çalışıyor Ahmet gibi. Evlerini, barklarını, yuvalarını, hayallerini, geleceklerini terk edip güvencesiz çalışıyorlar insanlık dışı koşullarda. İnşaatlarda, fabrikalarda, tarlalarda, madenlerde binlerce Ahmet... Memleketlerine geri dönebilecekler mi ya da geri dönebilecekleri bir memleketleri kalacak mı meçhul. Ki onlar nispeten şanslı olanları hikâyesi Akdeniz’in soğuk sularında sonlanan umut yolcularına bakınca... Tarihe kara bir leke olarak geçecek tüm yaşananlar. Suriyelilerin yaşadıkları dramın günahı hepimizin boynuna. İnsan onuruna yakışır bir düzen kuramadık şu üç günlük dünyada. Beceremedik, yapamadık, olmadı...