İngiltere ve Romanya’dan araştırmacılar, yaklaşık 66 ila 70 milyon yıl önce bugünkü Romanya topraklarında yaşamış olan Telmatosaurus transsylvanicus adlı küçük, inek boyutlarında bir dinozorun fosilleşmiş kalıntılarını inceledi.
Yüksek çözünürlüklü mikroskoplar kullanılarak yapılan analizlerde, bu dinozorun çene kemiğinde daha önce tespit edilen tümörle bağlantılı eritrosit benzeri (alyuvar benzeri) yapılar keşfedildi.
Milyonlarca yıllık yumuşak doku korunmuş
Araştırmacılar, bu keşfin fosillerde düşündüğümüzden daha sık yumuşak doku kalıntılarının korunmuş olabileceğini gösterdiğini vurguluyor. Bu da, antik canlılar hakkında ve onların hastalıkları üzerine daha fazla bilgi edinme imkanı sağlayabilir.
Anglia Ruskin Üniversitesi’nden onkolog Justin Stebbing, “Kemik yapılarından farklı olarak, yumuşak dokular protein içerir. Bu proteinler, hastalıkların biyolojik mekanizmalarını ortaya çıkarabilecek moleküler bilgiyi barındırır.” dedi.
Araştırmacılar, yumuşak doku kalıntılarının kanserin nasıl oluştuğu ve nasıl evrimleştiği konusunda da önemli bilgiler sunabileceğini düşünüyor.
Örneğin, balinalar ve filler gibi büyük hayvan türleri, kansere karşı kendilerini koruyacak özel mekanizmalar geliştirmiştir. Dinozorların da benzer biyolojik adaptasyonlara sahip olup olmadığı araştırmanın bir diğer odak noktası.
İnsanlar için yeni tedavi yolları açabilir
Bu adaptasyonları anlamak, gelecekte insanlarda kanserin önlenmesi ve tedavisi için yeni yaklaşımların geliştirilmesine katkı sağlayabilir.
Ancak araştırmacılar, bu tür fosil örneklerinin dikkatle korunması gerektiğine dikkat çekiyor. Zira gelecekteki bilimsel gelişmeler bu örneklerin daha ayrıntılı incelenmesini mümkün kılabilir. Yeterli doku örneği olmadan bu fırsatlar da kaçırılmış olacak.
Stebbing, “Uzun ömürlü ve büyük yapılı organizmalar olan dinozorlar, milyonlarca yıl boyunca kanserle nasıl baş ettiklerini araştırmak için çok önemli bir kaynak sunuyor.” dedi.
Araştırmada incelenen dinozorun ameloblastoma adı verilen ve günümüzde insanlarda da görülen bir tümöre sahip olduğu tespit edildi.
Bu da, kanserin milyonlarca yıl içinde nasıl değişmiş olabileceğini ve bu hastalıkla mücadelede türlerin nasıl uyum sağladığını incelemek için önemli bir fırsat sunuyor.
Proteinler ipuçları veriyor
Stebbing, “Özellikle kemik gibi kalsifiye (kireçleşmiş) dokularda bulunan proteinler DNA’ya kıyasla daha stabil yapıdadır. Bu da onları antik hastalıkları, kanser de dahil olmak üzere, incelemek için ideal aday hâline getiriyor.” dedi.
Çalışma, Biology dergisinde yayımlandı.
.gif)
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.