Facebook’ta bağımlılık: Hedef Büyük Buluşma

İletişimin çok daha geniş bir coğrafyayı küçülttüğü özellikle internet teknolojilerinin zaman zaman can sıktığı bir aşamda Facebook üzerinden garip bir grup oluştu. Her gün Facebook’tan gelen abuk subuk davetlerin boş vermişliğinde, şu sıralar kiminle konuşsam bir nostalji yaşıyorlar. Açıkçası son birkaç gündür yıllardır hiç haber almadığım bir çok eski dostum, beni Facebook üzerinden eklemeye başladı. Nedenini en başta anlamamama karşın sohbetlerimiz gelişince işin özünü kavrayıverdim. “HEDEF BÜYÜK BULUŞMA” Facebook grubuna birkaç gündür ben de eklenmişim. Üstelik eski dostlarımın beni bulduğu kaynağın yine bu garip grup olduğunu anladım. Başta DAÜ mezunları olmak üzere, Kıbrıs’ta eğitim gören ve mezun olan birçok kişi sosyal medya üzerinden bir araya geldi. Biraz kaotik bir ortam gibi gözükse de, bu kadar yoğun bir kalabalığın eş zamanlı paylaşımlarda bulunması, inanılmaz sohbetlerin gerçekleştiğine tanık oluyor. Zincirleme bir reaksiyon şeklinde Facebook grubu büyüyor. Sayı 26 bin dolaylarında. Özellikle en sorunlu olduğumuzu düşündüğümüz ve aslında kişiliğimizi bulma çabalarımızdaki üniversite yıllarımız yeniden gözlerimizin önünden geçti. Eski fotoğrafların nerede olduğunu düşünmeye başladık. Eski videokasetleri nasıl dijital ortama geçiririm düşüncesi baş gösteri. Facebook’tan, iyiden iyiye arındığımı hissettiğim bir dönemde, yeniden bağımlılığım olmaya başladı Facebook. Üstelik kelleşen, göbekleri büyüyen, yüzünde ciddi çatlaklar oluşan birçok kişiyi yeniden gördüm bu grup içerisinde. O eski dostlar şimdi ne yapıyor? kaç tanesi evlendi? evlerinde, işlerinde mutlular mı? sorularını sormaya başladım. Hatta çok uzun zamandır hatırlamadığım, yaşamlarını kaybeden dostlarımız da anımsanmaya devam ediyor o kalabalıklar içerisinde. Şu sıralar sosyal medyanın gücü beni bu grup ile yeniden korkutmaya başladı. “Kontrolsüz güç, güç değildir” sözünde olduğu gibi nereye gidecek bu sinerji merak etmeye koyuldum. Açıkçası eski sırlar, eski dedikodular, komik ve bir o kadar acı olaylarda grup içerisinde o keşmekeşte paylaşılıyor. Bayrak direğine tırmanırken vurulan veya ayni günlerde dikenli tellerde kafası taşlarla ezilen Kıbrıslı Rum’un hikayesini mi istersiniz, yoksa Kıbrıs’ta kumara saplanan öğrencilerin dramını mı? Grupta gece kulüplerinde sabahlayan öğrencilerin hikayelerinden tutunda fotokopi kuyruklarını hatta ailelerden fotokopi, kitap bahanesi ile söğüşlenen paraların hikayelerini bile okumak mümkün. 1980’ler ve 1990’larda öğrenci olmak garip bir duyguydu. İşte tüm bu duygular bu yeniden buluşmada farklı paylaşımlarla bulunuyor. 1-2 gündür ciddi şekilde hayatımı işgal eden bu Facebook grubunu sizinle paylaşmak istedim. Sorunsuz bir hafta geçirmeniz temennisi ile…