Hayaller Paris Gerçekler Ortadoğu

Küreselleşme dediğin sadece uzak coğrafyalardaki doğal kaynakları rahatça sömürmek, ürettiğin malları kolayca pazarlara ulaştırmak değilmiş bir kez daha gördük acı bir tecrübe ile. Paris’te yitip giden yüzü aşkın can... Dünyanın öbür ucunda da olsa beslediğin, büyüttüğün terör dönüp dolaşıp seni kalbinden hançerleyiveriyor işte. Günümüzde terör artık mesafe tanımıyor. Son günlerin popüler kelimesi “vekâlet”. Vekâlet savaşları şeklinde yürütülecekti Suriye’deki bilek güreşi sözde. Ama işte maalesef hayaller Paris gerçekler Ortadoğu... Emperyal amaçlar uğruna Suriye’deki militanların ellerine Fransız yapımı Apilas’ları, Milan’ları vermenin faturasını sivil vatandaşlar canlarıyla ödüyor. Haçlı seferleri tarihin tozlu sayfalarında kaldı. Bugün Fransa nüfusunun %10’a yakını Müslüman. Suriye’de vuruyorsun, sesi Paris’ten duyuluyor. Biz sıcak yuvamızda huzur içinde yaşayalım, uzakta ölen ölsün demek mümkün olamıyor artık. İşte tam da bu yüzden Pandora’nın kutusunu hiç açmamak gerekiyor. Elbette ideal demokrasi modeli değildi Suriye. Çok demokrat bir lider değil tabi ki Esad. Fakat rejimi dışarıdan devirince de demokrasi kendiliğinden gelmiyor. Ortadoğu’da iktidarları ortadan kaldırınca oluşacak boşluğu kimin dolduracağını öngörmek çok da zor değil. Kaldı ki şeriatçı krallar dururken bölgedeki laik rejimleri hedef almanın zaten demokrasi ya da medeniyet kaygısıyla açıklanması mümkün değil. Pek medeni Batı'nın derdi demokrasi falan değil, kimse kimseyi kandırmasın. Suriye’de “ılımlı” muhalifleri silahlandırarak rejimi devirmeye çalışınca da patlayan şiddet sarmalı küreselleşen dünyada haliyle fitili ateşleyene kadar uzanıyor. *** Başta Facebook olmak üzere birçok sosyal medya platformunda Fransa’ya destek amaçlı uygulamalar hayata geçirildi. Ankara başta olmak üzere yakın zamandaki diğer terör saldırılarında neden böyle uygulamaların gündeme gelmediği yönünde eleştiriler de gecikmedi. Hâlbuki İzlanda-Türkiye milli maçında yapılan saygı duruşu, Konya’da stadı dolduran taraftarlar tarafından ıslık ve tekbir sesleri ile protesto edilmedi mi? Facebook Ankara’da hayatını kaybeden terör mağdurları için bir uygulama hayata geçirseydi de küfürler, lanetler havada mı uçuşsaydı? Yaşanan bir terör eylemi sonrası ölenlerin dini, dili, ırkı, mezhebi soruluyorsa önce; gelen cevaba göre üzülmeyi geçtim seviniyorsa bazıları; zor günde birlik olmayı bile beceremiyorsa bir ülkenin insanları; ölene saygı bile duyulmuyorsa; başkası niye saygı duyup dertsiz başına dert alsın? *** “Bir insan acı duyarsa canlıdır. Başkasının acısını duyarsa insandır.” – Lev Tolstoy